Monday, 17th December, 2007
I have a dream
Last month, a junior civil servant at HMRC copied the Child Benefit database onto a pair of CDs and sent them through internal mail to another government department, the NAO. Five days later, the NAO informed HMRC that they had not received the data, and another copy was created and sent, this time via registered post. Earlier this month, senior civil servants at HMRC, the government minister responsible, Alistair Darling, and Prime Minister Gordon Brown were finally notified about the data loss, and an investigation was conducted to try and find the missing discs. Two weeks later, Alistair Darling announced the loss in Parliament, and Paul Gray, chairman of HMRC, resigned. HMRC has written to the seven million families involved in an attempt to reassure them that the database is "likely to still be on government property," although since no one really knows, who knows how comforting this news might be?
Ονειρεύομαι τη μέρα που ένα τέτοιο περαστικό θα έκανε κι έναν έλληνα διευθυντή να παραιτηθεί. Προς το παρόν κάτι παρόμοιο δεν θα έβλεπε καν τη δημοσιότητα.
Από εδώ.
[0] comments (29 views)
Thursday, 13th December, 2007
Αρχή προστασίας προσωπικών δεδομένων
Η κυβέρνηση και η αντιπολίτευση συνηθίζουν τα τσακώνονται σαν τα κοκόρια για τα πάντα. Αυτό μου κάνει τη ζωή λίγο δύσκολη μιας και τις περισσότερες φορές δεν μπορώ να καταλάβω ποιος έχει δίκιο. Η ουσιαστική δημοσιογραφική κάλυψη (και ανάλυση) είναι ανύπαρκτη οπότε ομολογώ ότι νιώθω λίγο μόνος, να αναρωτιέμαι ποιος λέει αλήθεια και ποιος ψέματα.
Μερικές φορές όμως η κυβέρνηση μου κάνει τη ζωή εύκολη.
Η Νέα Δημοκρατία διέλυσε την Αρχή Προστασίας Προσωπικών Δεδομένων για να μπορέσει να καταπατήσει τα δικαιώματα του πολίτη.
Τόσο εύκολο. Αλήθεια, τόσο εύκολο.
Σας ευχαριστώ.
ΥΓ1. Περισσότερα εδώ.
ΥΓ2. Ξέρω ότι είναι παλιό, αλλά λείπω λίγο καιρό από το net.
[0] comments (23 views)
Tuesday, 25th September, 2007
Βιβλίο ιστορίας
Αποσύρθηκε το βιβλίο της ιστορίας και οι προσπάθειες να μάθει ο έλληνας επιτέλους ιστορία φαίνεται ότι εγκαταλείφτηκαν.
Διάβαζα σχόλια στο in.gr και φαίνεται ότι πολλοί υποστηρίζουν αυτή την κίνηση θεωρώντας ότι το νέο βιβλίο δεν μας μάθαινε την "ένδοξη" ελληνική ιστορία, και δεν έκανε τα ελληνόπουλα περήφανα για το παρελθόν της χώρας.
Η εξέλιξη αυτή είναι πολύ λογική αν σκεφτεί κανείς ότι γενεές ελλήνων μεγάλωσαν με ψέμματα. Τα πίστεψαν, και τώρα θέλουν το ίδιο για τα παιδιά τους. Για να νιώσουν κι αυτά εθνικά υπερήφανα για την πατρίδα τους.
Το παραμύθι συνεχίζεται...
ΥΓ. Α, και ο Ευριπίδης Στυλιανίδης έδωσε το πρώτο δείγμα γραφής και αποδείχτηκε κότα.
[0] comments (74 views)
Friday, 14th September, 2007
"Αξιοποίηση" των καμένων
Τα άφησαν να καούν και τώρα τα χτίζουν - συγνώμη, τα "αξιοποιούν".
Κι εμείς οι μαλάκες αναρωτιόμαστε γιατί τόσες φωτιές.
Ψηφίστε τους, να γουστάρουμε.
[0] comments (75 views)
Thursday, 5th July, 2007
Wednesday, 20th June, 2007
Κάνετε κάτι λάθος
Εδώ και καιρό έχω σταματήσει να χρησιμοποιώ τα επίσημα site των εταιριών. Ότι θέλω το κοιτάω στην Wikipedia. Ο λόγος είναι ότι τα επίσημα site δεν έχουν τίποτα της προκοπής. Είναι φτιαγμένα σας διαφημίσεις, με σκοπό να κάνουν την WOW!! εντύπωση αλλά χωρίς περιεχόμενο.
Προφανώς αυτό το πράγμα δεν βοηθάει την εκάστοτε εταιρία. Θα τους συνέφερε πολύ περισσότερο αν με κρατούσαν αρκετή ώρα στο site τους για να καταφέρουν να πετάξουν καμιά διαφημισούλα για άλλα προϊόντα που ίσως να έχουν. Δεν είναι προφανές αυτό; Ηλίθιοι είναι;
[0] comments (94 views)
Monday, 18th June, 2007
Απάτη: Τα 7 "νέα" θαύματα
Ε ρε τι κάνει ο άνθρωπος όταν θέλει να βγάλει λεφτά.
Γίνεται μια ψηφοφορία αυτές τις μέρες για το ποια θα είναι τα νέα 7 θαύματα του κόσμου. Φαντάζομαι ότι οι διοργανωτές αυτής της ψηφοφορίας είχαν βαρεθεί τα 7 παλιά και είπαν να κάνουν μια ανανέωση.
Η ψηφοφορία από μόνη της είναι γελοία, όποιος και να την οργανώσει. Ο πολιτισμός μας δεν χρειάζεται "νέα" θαύματα. Δεν είναι μια λίστα που απλά κάνεις update. Είναι άμεσα συνδεδεμένη με την εποχή που φτιάχτηκε και σήμαινε κάτι πολύ συγκεκριμένο για τους ανθρώπους (τους αρχαίους έλληνες) που την έφτιαξαν.
Η ψηφοφορία γίνεται ακόμα πιο γελοία όταν καταλάβει κανείς ότι δεν είναι κάτι παραπάνω από μια μπίζνα. O Bernard Weber, ο οργανωτής του διαγωνισμού, αποφάσισε να ότι θα ήταν καλή ιδέα να τα "πάρει" από όλους τους λαούς της γης στήνοντας μια επιχείρηση που δεν γνωρίζει σύνορα. Κι όχι μόνο θα μαζέψει της πουτάνας τα λεφτά από τον κάθε μαλάκα που θέλει να "υποστηρίξει" τη χώρα του (όπως καταλαβαίνετε οι έλληνες πρώτοι θα βγουν) αλλά στο τέλος θα επιλέξει τον νικητή με το έτσι θέλω. Οι κανόνες του διαγωνισμού επιτρέπουν στον Bernard να ακυρώσει όσες και όποιες ψήφους γουστάρει.
Έχω δει σε email να κυκλοφορεί η ψηφοφορία με εθνικιστικά μηνύματα όπως "για τον παρθενώνα ρε γαμώτο" και άλλα τέτοια καραγκιοζιλίκια. Καταρχήν, εσείς που τα στέλνετε κι εσείς που ψηφίζετε, είστε ηλίθιοι. Κατά δεύτερον, σταματήστε. Η ψηφοφορία δεν υποστηρίζεται από κανένα διεθνή οργανισμό και δεν πρόκειται να "αναγνωριστεί" το αποτέλεσμα.
[0] comments (111 views)
Friday, 15th June, 2007
Όμορφα χρόνια
Ζούμε όμορφα χρόνια της ζωής μας. Δεν βλέπουμε όλη την εικόνα για να μπορέσουμε να το εκτιμήσουμε. Και οι συνθήκες δεν είναι ιδανικές. Αλλά έχουμε την ικανότητα να ξεχωρίσουμε το καλό από το άσχημο και θα το κάνουμε, όταν θα είναι πλέον αργά. Τα πράγματα ποτέ δεν είναι τέλεια. Τα προβλήματα πάντα υπάρχουν, γιατί πάντα θα βρίσκουμε κάτι να αποκαλέσουμε πρόβλημα. Και πάντα θα είναι σοβάρα, γιατί μόνο έτσι μπορούμε να τα αντιμετωπίσουμε.
Μακάρι οι στιγμές της ξεκάθαρης αντίληψης της στιγμής να ήταν περισσότερες. Μακάρι να ήταν διάχυτη η ευτυχία. Δεν θα εμποδίσουν τις αναμνήσεις. Αλλά και πάλι, θα ήταν λίγο πιο εύκολα, λίγο πιο χαρούμενα.
Κακώς διαμαρτύρομαι. Τα όμορφα χρόνια της ζωής μας.
[3] comments (141 views)
Thursday, 14th June, 2007
Who's your terrorist?
Διάβασα πρόσφατα το A Long Walk to Freedom, την βιογραφία του Nelson Mandela. Οφείλω να πω ότι είναι ένα εξαιρετικό βιβλίο για μια κορυφαία προσωπικότητα, και με άνεση μπαίνει στην λίστα των καλύτερων βιβλίων που έχουν γραφτεί και που πρέπει οπωσδήποτε να διαβάσει κανείς.
Συμπτωματικά, διάβασα σήμερα ένα άρθρο του Bruce Schneier με τίτλο: "Portrait of the Modern Terrorist as an Idiot". Από μόνο του το άρθρο είναι πολύ ενδιαφέρον. Μιλάει για την τρομοκρατία στην Αμερική, και για τις πιο πρόσφατες, αποτυχημένες, τρομοκρατικές απόπειρες. Οι wannabe τρομοκράτες φαίνεται ότι δεν διαθέτουν ούτε τις οργανωτικές ικανότητες, ούτε την εξυπνάδα και σίγουρα όχι τα μέσα, για να προκαλέσουν την καταστροφή που ονειρεύονται (και που, σύμφωνα με αυτούς, θα τους πάει σούμπιτους στον παράδεισο). Ο Schneier κατηγορεί τα ΜΜΕ αλλά και τους πολιτικούς για την γιγάντωση αυτών των περιστατικών και για τον αβάσιμο φόβο που σπέρνουν στους αμερικανούς πολίτες.
Πολύ πιο σημαντική είναι η αναφορά του στον τρόπο που η πολιτεία προσπαθεί να καταδικάσει αυτούς τους αποτυχημένους τρομοκράτες. Πολλοί από αυτούς δεν είχαν ούτε καν σχέδια της προκοπής για τα χτυπήματα που ήθελα να κάνουν, πολύ περισσότερο όπλα και εκρηκτικά. Οπότε το μόνο που έχουν οι αρχές στη διάθεσή τους για να αποδείξουν την ενοχή τους είναι τα πιστεύω των τρομοκρατών: συνθήματα, βιβλία, επικοινωνία με άλλες τρομοκρατικές οργανώσεις και μερικές αμφίβολης ποιότητας καταθέσεις. Συχνά αυτά δεν είναι αρκετά για να τους καταδικάσουν.
Note: O Schneier βασίζεται πάνω σε αυτό το εξαιρετικό άρθρο.
Τώρα φαντάζομαι αναρωτιέστε πως στο διάολο θα συνδέσω αυτό με τον Mandela.
O Nelson Mandela βρέθηκε για πρώτη φορά στο δικαστήριο, κατηγορούμενος ότι ο οργανισμός στον οποίο συμμετείχε, ο ANC (η οργάνωση που αγωνιζόταν για τα δικαιώματα των μαύρων), και στον οποίο διατηρούσε ύψηλή θέση, είχε σκοπό να ξεκινήσει έναν βίαιο ένοπλο αγώνα. Αυτό δεν ήταν ακριβώς αλήθεια. Ο Mandela είχε πράγματι εκφράσει την θέλησή του για την μεταμόρφωση του χαρακτήρα του αγώνα του ANC από μη-βίαιο σε ένοπλο, και κάποια στελέχη του ANC είχαν υποστηρίξει τον Mandela, αλλά η πλειοψηφία είχε ταχθεί εναντίον του.
Το κατηγορητήριο κατέρευσε γιατί η κυβέρνηση δεν είχε πραγματικές αποδείξεις (αν και προφανώς είχαν μια ιδέα του τι γινόταν μέσα στον ANC) και το κατηγορητήριο γέμισε με ψέμματα τα οποία κατέρριψε εύκολα η υπεράσπιση, παρΆ όλο που η βάση του ήταν σωστή: Ο Mandela πράγματι πίεζε για την μεταμόρφωση του ANC σε ένα ένοπλο κίνημα.
Με το που βγήκε από το δικαστήριο, ο Mandela εξαφανίστηκε από προσώπου γης. Αμέσως ξεκίνησε τα ταξίδια στο εξωτερικό για να βρει υποστήριξη, και κυρίως οπλισμό και γνώσεις για να μπορέσει να φτιάξει τον MΚ, τον στρατό του ANC. Σύντομα ξεκίνησαν τα πρώτα χτυπήματα και επίσης σύντομα ο Mandela ξαναπιάστηκε και αυτή τη φορά τα αδιάσειστα στοιχεία τoν οδήγησαν στη φυλακή. Η κυβέρνηση δεν μπόρεσε να τον σταματήσει εγκαίρως. Αν είχαν αρκετά αποδεικτικά στοιχεία στην πρώτη δίκη, ο ένοπλος αγώνας δεν θα είχε ξεκινήσει ποτέ. Ο Mandela τελικά κατέληξε στη φυλακή αλλά είχε ήδη ρίξει τους πρώτους σπόρους και ο αγώνας δεν σταμάτησε.
Προφανώς σε καμιά περίπτωση δεν θέλω να κατηγορήσω τον ήρωά μας για τις πράξεις του. Η ιστορία τoν δικαίωσε πέρα από κάθε αμφιβολία. Αλλά αυτό που με ανησυχεί είναι το ότι, ο λόγος για τον οποίο δεν κατάφερε η κυβέρνηση να σταματήσει τον Mandela, είναι ο ίδιος λόγος για τον οποίο η αμερικανική κυβέρνηση δεν μπορεί να στείλει στην φυλακή τους αποτυχημένους τρομοκράτες. Μου δημιουργείται η εντύπωση ότι ο μόνος τρόπος να πάει ένα τρομοκράτης φυλακή, είναι να του επιτραπεί πρώτα να αποδείξει τις τρομοκρατικές του διαθέσεις. Ο νόμος δεν μπορεί (και δεν πρέπει) να καταδικάσει κάποιον για τις ιδέες του. Αλλά δεν μπορούμε και να περιμένουμε να ζωστεί τα εκρηκτικα.
[0] comments (112 views)
| NEXT page |